Ύστερα από την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων και εν όψει της έναρξης της νέας διαπραγμάτευσης για τη νέα συμφωνία, έχουμε την ευκαιρία να εκμεταλλευθούμε την κοινοβουλευτική συναίνεση και την εθνική ωρίμανση.
Μέσα σε αυτή τη συγκυρία και ύστερα από 5 χρόνια, η ΕΕ αντιλαμβάνεται ότι το σχέδιο θέλει αλλαγές και η Ελλάδα αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο που θα προωθεί αλλαγές και μεταρρυθμίσεις παντού.
5 χρόνια εμπειρίας αν δεν συνεπάγονται, πλέον και αντίστοιχη σοφία, έχουμε θέμα.
Το μείζον, όμως, εθνικό μας ζήτημα σήμερα είναι η ανεργία και η μείωση της. Μία διαδικασία που θα χρειαστεί χρόνο. Είθισται να βλέπουμε το τέλος πάντα και όχι το δρόμο προς το τέλος. Είθισται να μιλάμε για μείωση της ανεργίας με ποσοτικούς δείκτες και με χρονοδιάγραμμα μηνών, αλλά πώς θα διανύσουμε το δρόμο ως εκεί το αποφεύγουμε να το συζητάμε. Είναι το πιο δύσκολο.
Έχω όμως, βαθιά πλέον την πεποίθηση ότι και πιο έμπειροι γίναμε και πιο σοφοί και πιο συγκεκριμένοι.
Με την ικανοποίηση του πολίτη κυρίως, που βλέπει 200+ βουλευτές να συγκλίνουν και με εχέγγυο τη δουλειά 3 ετών στο ΔΙΚΤΥΟ πάνω στις αυτονόητες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα, έστειλα επιστολές στους αρχηγούς των κομμάτων για την - κατά τη γνώμη μου - απόλυτη εθνική προτεραιότητα, την ανεργία.
