"Ακούω το κύμα να χτυπά δίπλα μου.
Το μυρίζω καθώς έρχεται και φεύγει. Κι η άμμος ξυπνά στο χάδι του, μετακινείται ξανά και ξανά. Έχει συννεφιά σήμερα. Ο Αύγουστος τραβά στο τέλος του κι εγώ, χωμένη σε κάποια άγνωστη παραλία της βόρειας Ελλάδας, βυθίζομαι. Γλαροπούλια πετούν χαμηλά. Που και που κανένα περπατά στην αμμουδιά ψάχνοντας για ψίχουλα.
Δε φοβάται.
Περιφέρεται ανάμεσα μας, παίρνει αυτό που θέλει και πετά ξανά.
Ούτε εγώ το φοβάμαι…Τουλάχιστον όχι αυτό… Έχω άλλα πολλά… Έχει λίγη ψύχρα. Φθινόπωρο σε λίγο. Περίεργο καλοκαίρι. Γεμάτο ανατροπές, αναβολές, ακυρώσεις και φόβο. Πολύ και διάσπαρτο φόβο, ανάκατο με ανασφάλεια. Δημοψήφισμα, εκλογές, capital controls. Τίποτα δεν μπορείς να ευχαριστηθείς, τίποτα δεν ξέρεις για το μετά. Το παρακάτω. Δίπλα μου μια βουλγάρικη οικογένεια παίζει και γελά. Και τους ζηλεύω για αυτή την ανεμελιά. Ίσως να την είχα κι εγώ, υπό άλλες συνθήκες. Ίσως…
