Οι εδαφολογικές και κλιµατικές συνθήκες της χώρας µας ευνοούν ιδιαίτερα την ανάπτυξη αυτών τέτοιων φυτών που δίνουν προϊόντα εξαιρετικής ποιότητας. Σε περιοχές ορεινές και ηµιορεινές, η ανταγωνιστικότητα των φυτών αυτών έναντι άλλων καλλιεργειών (κυρίως σιτηρών) είναι δεδοµένη.
Υπάρχουν 10 είδη, που διαθέτουν το πλεονέκτηµα ότι µπορούν να καλλιεργηθούν σε φτωχές, ορεινές και ηµιορεινές περιοχές, οι δε στρεµµατικές αποδόσεις τους κυµαίνονται από 150 έως 800 ευρώ, ανάλογα µε το είδος και το µέγεθος της καλλιεργούµενης έκτασης.
1. Αχίλλεια: Ονομάζεται Αχίλλεια η χιλιόφυλλη και είναι μία πολυετής πόα, που δημιουργεί ριζώματα και η οποία φθάνει σε ύψος 40-50 εκατ. Τα φύλλα της είναι χωρισμένα σε πολλά λεπτά τμήματα και γι' αυτό λέγεται και χιλιόφυλλος. Το φυτό ανθίζει μεταξύ Μαΐου-Οκτωβρίου και δίνει ένα λευκο-ρόδινο άνθος. Τα άνθη και τα φύλλα του έχουν χαρακτηριστική οσμή. Παράγεται ένα αιθέριο έλαιο από το φυτό που περιέχει διάφορες ενεργές ουσίες όπως είναι η αχιλλεΐνη, και η κινεόλη. Επίσης περιέχει ταννίνες, σαλικυλικό οξύ, φυτοστερόλες κ.ά. Από τα αρχαία χρόνια χρησιμοποιούνταν, σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη, σαν αιμοστατικό. Στα νεότερα χρόνια χρησιμοποιήθηκε σαν αποχρεμπτικό, τονωτικό, και αντισηπτικό. Συλλέγονται όλα τα μέρη του φυτού εκτός από τις ρίζες. Τα επίγεια τμήματα του φυτού χρησιμοποιούνται για αντιμετώπιση της γαστρίτιδας και της διάρροιας.
